Ik heb wat problemen met mezelf en vriendlief gehad, niet zo boeiend hoe en wat precies, maar in ieder geval niet heel verschrikkelijk ernstig
.. En zijn ouders hebben daar het een en ander van meegekregen en zijn twee weken geleden naar Nijmegen gereisd om met ons te praten en te zeggen dat ik Problemen heb en hulp moet zoeken en dat ik slecht ben voor hun zoon.. Dat ik vanaf de eerste dag al heb gezorgd dat hij stress heeft en dat ik te dominant ben en hem altijd ompraat en te jaloers ben. (dat zoon zelf minstens net zo jaloers etc weten of vinden ze dan weer iet) Situatie is wat gekalmerd maar ik heb zijn ouders niet meer gezien en ben nu best wel bang voor ze. Elke keer als vriend bij zijn ouders is ben ik bang dat ze hem allemaal slechte dingen over mij vertellen, over mij praten etc.. Nu moet vriend over twee weken grote operatie ondergaan en zal dus tijdje in t ziekenhuis liggen (niet in Nijmegen) en dan bij ouders wonen paar weken of maanden. Dus waarschijnlijk zal de confrontatie niet te vermijden zijn. Vriend zelf vind het ook verschrikkelijk dat ik bang ben voor zijn ouders. Hoe moet ik omgaan met deze situatie? Hij is nu even bij ziekenhuis langs met moeder en ben meteen weer helemaal gestresst dat ze over mij praat en hem inpraat wat ik voor kutwijf ben. 
En hij is er voor aaaaaltijd vanaf